De enige binding die ik heb met mijn biologische ouders…

 

ben ikzelf…..

Niks bleek minder waar dan dat een kind van hooguit 4 maanden niks mee krijgt wat er met zichzelf gebeurd. Vanaf het moment dat het reptielenbrein bij het kind zich ontwikkelt blijven er herinneringen opgeslagen die je hele leven kan beïnvloeden.

Vanuit die vraagstelling ben ik in de familieopstelling gedoken en heb ik nieuwe inzichten opgedaan. Ik wilde graag weten waar ik mijn biologische ouders kon plaatsen, of ik ze überhaupt in mijn systeem moest plaatsen. Vanwege de biologische binding horen ze dus juist ook in mijn systeem en dat was een enorme geruststelling.

Vanuit de wet van binding blijkt dat ik ook een plek heb in het systeem van mijn biologische ouders. Voor een goed werkend systeem zijn er 3 eisen waar het systeem aan moet voldoen. Dat deze niet in balans zijn bij mij, realiseer ik me nu wel degelijk. Wat ik altijd ver weg heb gestopt komt nu als heel duidelijk naar boven.

Ik ben geadopteerd en ben bewust of onbewust afgestaan door mijn biologische ouders. Al die jaren kon ik de reden van afstaan in mijn papieren als voldoende beschouwen maar gezien de dingen die nu naar boven zijn gekomen over fraude met betrekking tot adoptie, heb ik nu ook mijn vragen bij de inhoud van mijn adoptiepapieren. Daardoor is het bij mij gaan leven. En voel ik me opeens niet compleet.

Door de eerste opstelling zag ik al waar ik in eerste instantie al mijn hele leven op leeg loop en dat de wet van geven en nemen bij mij niet in balans is. Vanuit de wet van binding kwam de vraag bij me op of mijn biologische ouders mij bewust of onbewust uit hebben uitgesloten uit hun systeem. Daar heb ik tot op de dag van vandaag geen antwoord op.

Ik hoor ook in hun systeem en doordat ik ben afgestaan hebben zij voor mij gekozen, of is er voor hun en mij gekozen, om mij uit te sluiten uit hun systeem. Of het nou bewust was of niet…. Ik realiseer me nu dat ik me uitgesloten voel. Ik hoor ergens bij en nu voelt dat als ergens buiten gesloten zijn.

Gelukkig zijn mijn adoptie ouders zo liefdevol geweest om mij toe te laten tot hun systeem maar toch… Het feit dat ik niet weet of ik bewust of onbewust ben afgestaan maakt mij niet compleet. Hebben zij mij bewust of onbewust uit hun systeem gezet. En dan kan ik er wel bij gaan denken dat ze het ongetwijfeld uit liefde hebben gedaan maar emotioneel is het toch een heel pijnlijk iets. Als baby kan je geen reactie geven op dat wat er gebeurd en jezelf uit de situatie redden.

Doordat ik geen systemische binding heb met mijn adoptie ouders ontstond er in plaats van binding verbondenheid.
Je kan ook verbonden aan elkaar zijn bij bijvoorbeeld donor en patiënt. Deze verbondenheid kan ontstaan door overleving. De donor helpt de patiënt die het dan overleefd. In mijn geval zorgen mijn adoptie ouders voor mij en zorgen zij ervoor dat ik het overleef. En daardoor heb ik ze toegelaten tot mijn systeem.

Met mijn biologische ouders heb ik binding en met mijn adoptie ouders heb ik verbondenheid.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *