Ik en mijn onvoorwaardelijke liefde

Mijn onvoorwaardelijke liefde voor softijs….

Hoe kwam ik tot de invulling van de betekenis van onvoorwaardelijke liefde en hoe ga ik er nu mee om?

Hoe ik me ook voel of hoe laat het ook is… ik hou altijd van softijs.

Waar de meeste een gelijkende betekenis hebben bij een stroopwafel en drop, is het bij de betekenis van een gevoel al snel uiteenlopend door hoe iemand het ervaart.

Iedereen is anders en heeft gebaseerd op eigen ervaring en herinnering een eigen betekenis en ervaring bij een gevoel. Heeft onvoorwaardelijke liefde dan een definitie? Ja zeker maar voor iedereen kan de definitie anders zijn. Als je onvoorwaardelijke liefde opzoekt op het internet staan er diverse omschrijvingen met betrekking tot onvoorwaardelijke liefde en ze zijn allemaal anders.

Is er een omschrijving precies hetzelfde zoals jij hem ervaart? Of mis je toch een toevoeging vanuit jouw eigen gevoel? Of staat er toch iets in wat jij niet helemaal ervaart zoals er beschreven staat?

Ik ben er onbewust al heel veel jaar mee bezig, de zoektocht naar en het leren kennen van mezelf. Het is nu 1,5 jaar geleden, sinds dat ik er bewuster mee bezig ben, en dat ik weer tot een nieuw inzicht ben gekomen. De zoveelste….. Ik kan er bijna een boekenreeks van gaan maken….

“Het leven van Sharon en haar bewustwording.”

Vanuit het analyseren van mijn steeds terugkerende burn-out kwam ik tot inzicht dat ik steeds uitviel met kenmerken en hun gevolgen welke zijn ontstaan vanuit mijn adoptie.

Wanneer ik in een burn-out terecht kwam, nam ik afstand van mijn werk, ging ziek naar huis en ging vervolgens weer snel terug aan het werk in dezelfde structuur en met dezelfde gewoontes om vervolgens een tijd later weer uit te vallen. Dat was een vicieuze cirkel waar ik steeds in bleef hangen. Mijn lichaam was op een gegeven moment zo uitgeput dat het meer klachten gaf dan alleen maar emotioneel moe zijn of een burn-out.

Door mijn familieopstelling kwam mijn twijfel aan het licht die gelukkig weg genomen kon worden door mezelf. Ik hoefde niet te kiezen tussen mijn biologische ouders en mijn adoptie ouders. Dat ik jarenlang met die twijfel heb geleefd bij wie ik zou horen, bij wie ik echt een plek zou hebben, heeft me meerdere malen in een burn-out gebracht. Soms dacht ik zelfs een depressie maar nu zie ik dat ik aan het worstelen was met mijn gevoelens waar ik zou horen.

Vanuit mijn onveilige hechting ontstond mijn twijfel bij wie ik daadwerkelijk hoor. Mijn twijfel door het afstaan van mijn biologische ouders of ik er voor hun wel onvoorwaardelijk mocht zijn en bij hun wel mijn eigen plek had. Die twijfel werd versterkt doordat er opeens onduidelijkheid ontstond over de manier waarop ik ben afgestaan… Of dat wel eerlijk is gegaan.

Dat ik niet hoef te kiezen werkt verlichtend maar dat ik niet weet of ik “vrijwillig” ben afgestaan of niet … voelt aan alsof er een olifant op mijn schouders rust. Wanneer ik door hun bewust ben afgestaan kan dat uit liefde zijn geweest om mij een kans te geven. In mijn papieren staat dat ik buitenechtelijk ben geboren maar dat ik pas 3 maanden was dat ik werd afgestaan…

Waarom ben ik dan mijn eerste 3 maanden bij mijn moeder gebleven en niet meteen afgestaan omdat ik buitenechtelijk ben geboren? Of hadden ze buitenechtelijk opgegeven omdat ze een reden moesten opgeven? Konden ze toch niet voor me zorgen? Ik was ziek toen ik naar Nederland kwam … Was ik ziek en konden ze daarom niet voor me zorgen…Of was ik echt buitenechtelijk geboren en konden ze daardoor niet onvoorwaardelijk van me houden…. zo zijn er heel veel scenario’s waar ik nu geen antwoord op krijg … Maar al deze vragen hebben mij wel gevormd naar wie ik nu ben… Ik zal het een plekje moeten leren geven. Maar begrijp steeds beter waarom ik me voel zoals ik me voel. Ik kan eindelijk ook mijn eigen gedrag begrijpen. En dat helpt enorm om het een plek te geven.

Dat ik twijfelde over mijn plek bracht mij tot een onbewuste overtuiging dat wanneer je een plekje denkt te hebben, je er nooit 100% zeker van bent dat jouw plekje er voor altijd zal zijn. Het kan zomaar opeens weg zijn of weggenomen worden. Dus wanneer ik dan eindelijk het idee had een plekje te voelen beschermde ik dat met alles wat ik had. Ik weet nu dat ik er onbewust nooit zeker van was dat ik een plekje had.

Niet alleen bij mijn adoptie ouders voelde ik steeds die twijfel maar ook in andere situaties. Zoals bijvoorbeeld op school. Ik voelde dat ik nergens bij hoorde en deed er alles voor om maar een plek te bemachtigen. Mijn overlevingsstrategieën gingen tot het uiterste.

Het is niet dat mijn adoptie ouders het expres deden maar door wat ik in mijn eerste 4 maanden heb ervaren ontstond dat gevoel… dat een plekje nooit zeker is.

Dat gevoel heeft blijkbaar al mijn hele leven grip op me. Hoe ik in het leven sta ten opzichte van mijn adoptie ouders, op de basisschool, middelbare school…. Mijn eerste huwelijk… mijn werk en dus ook steeds mijn burn-out.

Tot 3 jaar terug dat mijn lijf uitviel en ik eindelijk de juiste persoon tegen het lijf liep die me deed realiseren dat ik moest gaan luisteren naar mijn lijf. Maar hoe leer je dat?

Ik vroeg me wel regelmatig af waarom niemand anders mij ooit liet zien wat zij mij wel liet zien…. Blijkbaar was ik er toen nog niet klaar voor en nu wel.

En zo ontstond het begin van mijn gevoel bij onvoorwaardelijke liefde. Dat er van mij gehouden wordt ongeacht mijn keuzes, mijn gevoel, mijn gedrag…. Ik weet nog niet of ik onvoorwaardelijke liefde ervaar vanuit mijn biologische ouders en hoe zij hun betekenis voor onvoorwaardelijke liefde invulling hebben gegeven.… Maar dat ze ongetwijfeld onvoorwaardelijke liefde hebben gegeven… Op hun manier. Net als mij adoptie ouders… Zij hebben mij onvoorwaardelijke liefde gegeven op hun manier, zoals zij hun manier van onvoorwaardelijke liefde voelde. Het gedrag van beide ouders hebben een positieve intentie voor mijn systeem. Ze hebben het uit liefde gedaan.

Door te zien dat iedereen een eigen invulling heeft bij een definitie en te voelen dat beide ouders het uit liefde hebben gedaan, maakt het dat ik voel dat mijn systeem nog groter is. Ik wist het al wel diep in mijn hart, het was alleen nog een kwestie van gaan leren voelen.

Wil jij je ook groter voelen, meer ruimte ervaren …. Dan zal het zoeken naar de betekenis in jezelf over jezelf je op weg kunnen helpen. Dat iedereen anders is, net als jij anders bent dan andere… Vergelijken heeft geen nut…  Jij bent uniek en daar is er maar 1 van….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *