Weet jij wie jij bent?

Dat de periode voordat ik werd afgestaan ter adoptie zoveel impact op mijn leven heeft, heb ik nooit gedacht. Dat de basis van een mensenleven al begint tijdens het vormen van het reptielenbrein kon ik niet geloven.

Ik kamp al jaren met diverse angsten, stoornissen en gedachten. Tot nu toe heb ik me steeds staande weten te houden, of ben ik weer opgestaan na het vallen, door diverse strategieën die ik steeds maar had bedacht. Ik was altijd in de veronderstelling dat ik niks mee gekregen kon hebben van vóór mijn adoptie en dat die periode altijd een groot vraagteken voor mij zou blijven.

Ik heb mijn adoptie nooit als aanleiding gezien voor mijn angsten, stoornissen, gedachten en mijn meerdere malen burn-outs. Totdat ik het inzicht kreeg dat gebeurtenissen vanaf het ontstaan van mijn reptielenbrein wel degelijk invloed hebben op mijn leven nu.

Ik was gewend om alleen over de periode vanaf mijn adoptie te praten en de periode van voor mijn adoptie te laten voor wat het was. Ik riep altijd dat het mij niks interesseerde maar dat was meer een struisvogel antwoord dan de waarheid. Toen bleek dat de informatie op mijn adoptiepapieren mogelijk niet correct waren, kwam ik toch met meer vragen te zitten en wilde ik toch meer weten over mijn ouders. Ben ik wel echt afgestaan door mijn ouders of ben ik gejat… Ik was ziek toen ik in Nederland aankwam… wellicht heeft mijn moeder me meegegeven aan iemand die haar beloofde voor mij te zorgen en heeft ze me daarna nooit meer terug gezien. Alles is mogelijk en dan is het met de summiere informatie die ik heb, echt zoeken naar die ene spelt in die mega hooiberg.

Toch geef ik niet op en ga op zoek naar die ene spelt. Wel met de gedachten in mijn achterhoofd dat ik mijn ouders wellicht nooit meer zal terugvinden. Maar wie weet… zeker nu met de technologie tegenwoordig. Ik heb mijn DNA laten gieten in 2 databanken, in de hoop dat daar ooit iets gaat uitkomen. Ik geef de moed niet op en blijf zoeken.

Ik wil weten wie ik ben, wat mijn identiteit is. Naast dat wat er in mijn genen zitten, wil ik weten wat mijn afkomst is. En dat is niet zomaar in te vullen met een bezoekje aan Indonesië…. Delen van de cultuur zit in mijn genen en die probeer ik steeds meer naar boven te halen. Ik ben opgegroeid met aardappels vlees en groente maar kan inmiddels goed koken volgens de Indonesische keuken. Het zit toch in de genen wat dat betreft.

Dat wat in je genen zit kan je moeilijk wegstoppen en net doen alsof het er niet meer is of nooit heeft gezeten. Sommige geadopteerde mensen kiezen ervoor om daar niks mee te doen, dat is hun goed recht. Maar het erkennen dat het in jouw genen zit, kan ook staan voor een eerste stap naar jouw identiteit. Dat was mijn eerste stapje naar mijn zoektocht naar wie ik ben……

Heb jij er ook behoefte aan te weten wie jij bent en heb je daar hulp bij nodig? Voel je vrij om mij te berichten … Ik sta te popelen om jou daarin te ondersteunen en te begeleiden zodat ook jij steeds meer het gevoel van thuiskomen bij jezelf kan gaan ervaren.

Mail naar Sharon

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *