Appels met Peren vergelijken

Al zou ik een appel zijn, dan ben ik toch niet te vergelijken met een peer?

En onbewust doe je het misschien toch wel, of een klein beetje… Jezelf vergelijken met anderen. Hoe andere het doen, hoe andere het beter doen…. Hoe andere het anders doen…. Of je het nou bewust of onbewust doet, het kan een gevoel van minderwaardigheid bij je naar boven roepen. En wat levert dat minderwaardigheidsgevoel nou op? Behalve een lager zelfbeeld met alle gevolgen van dien… niks positiefs in mijn beleving.

Het kan ook andersom zijn, dat jij als individu wordt vergeleken met anderen en dat iemand daarom een mening over jou heeft zonder dat hij of zij jou kent. Wijze woorden als “dat zegt meer over de ander dan over jou”, die ken ik wel… tenminste…. Ik kwam in zo een situatie waarin ik te horen kreeg dat ik was vergeleken met anderen zonder een voor mij logische aanleiding. En plopperdeplop die wijze woorden van “dat zegt meer over de ander dan over mij” kwamen er bij mij niet in. Ik voelde mijn minderwaardigheidscomplex weer opkomen en begon aan mezelf te twijfelen en voelde irritatie in mijn buik. Blijkbaar hadden die andere waarmee ik werd vergeleken iets niet goed gedaan ofzo en ik werd daar min of meer attent op gemaakt dat ik het wel goed moest doen.

Ook al heeft het gedrag een positieve intentie, het gevoel van dat ik niet goed genoeg zou zijn, zoals ik het had aangepakt, kwam ook meteen om de hoek gluren. Ho stop! Zei ik tegen mezelf. Wat gebeurt hier nou? Ik werd ongevraagd voorzien van een vergelijking en ik liet mijn zelfvertrouwen en mijn plan der campagne zich daar iets van aantrekken? Liet ik de overtuiging van iemand anders mijn zelfvertrouwen beïnvloeden? En toen realiseerde ik me dat die wijze woorden nu toch echt wel tot zijn recht kwamen.

Door de gebeurtenis te analyseren kwam ik tot inzicht dat mijn thema “ik ben goed genoeg” nog niet goed geworteld is en dat ik daar nog aan moet werken. Maar ook dat ik mijn missie niet uit het oog moet verliezen, dat ik juist was gestopt met leven volgens verwachtingen van anderen en ik mijn eigen verantwoordelijkheid neem voor alles wat ik ga doen.

Herken jij het ook dat een opmerking van iemand je zo van je gekozen pad kan duwen, zonder dat je er eigenlijk erg in hebt. Dat je dan je doel los laat en die opmerking het zaakje laat leiden en het toch maar niet gaat doen? Of dat het invloed heeft op jouw zelfvertrouwen, welke je net had opgebouwd en jij vol goede moed iets wilde gaan beginnen? Even gebeurde dat bij mij weer als vanouds…

Ik was het toch zat om volgens de wensen van andere te leven, hoe makkelijk dat ook is…En ook nog eens vertrouwt…  Ik wilde mijn eigen pad gaan volgen en om op dat pad te blijven heeft het mij enorm geholpen om mijn missie helemaal uit te schrijven. In zulke gevallen, wanneer iemand mij van mijn pad duwt, kan ik mooi terugvallen op mijn missie en dwaal ik dus niet af van wat er wel toe doet. Iedereen heeft zijn eigen ervaring en vormt daardoor een (belemmerende of niet belemmerende) overtuiging, daar is iedereen vrij in om die te vormen… Maar dat wil niet zeggen dat ik, in dit geval, daar iets mee hoef te doen. Daar heb ik zelf een keuze in, jij ook, om de vergelijking bij de ander te laten en mij niet persoonlijk te maken.

Heb jij jouw levensdoel, zielsmissie, missie, personal statement of hoe je het ook wil noemen helder? Het kan je helpen om minder beïnvloedbaar te zijn voor prikkels uit je omgeving en je ondersteunen bij het meer doorzettingsvermogen creëren. Ook uitstelgedrag kan je hiermee doen verminderen wat uiteindelijk meer rust geeft en dus beweging naar het leven van jouw versie van jouw mooiste eigen leven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *