• Ben jij jezelf aan het verliezen of ben jij jezelf al verloren?
  • Ben jij het contact met jezelf kwijt, het contact met je gevoel, met wie je bent en wat jij graag wilt?

Het liefste doe jij er alles voor om ervoor te zorgen dat wat jij doet in goede aarde valt bij de mensen om je heen. Het maakt dan niet uit of jij die mensen goed kent of niet, maar je wil niet hebben dat er over jou wordt geroddeld. En helemaal niet dat jij andere mensen teleurstelt of dat je een ruzie veroorzaakt.

  • Hoe ouder je wordt, hoe beter jij jezelf leer kennen.
  • Je weet steeds beter welke normen en waarden voor jou belangrijk zijn in jouw leven.

Door dingen die je meemaakt of hebt meegemaakt verandert jouw leven. De puber of de wispelturige quarterlife fases zijn voorbij. En dan opeens realiseer jij je dat je mensen daardoor aan het verliezen bent.

Een vreemde en lastige fase. Hoe lastig deze ook is. Je gedrag laat zien hoe jij in het leven staat, hoe jij over dingen denkt en welke normen en waarden belangrijk voor jou zijn en waar jij naar leeft.

De mensen die je verliest of hebt verloren maken ook weer plaats voor nieuwe mensen in je leven. Die dan beter bij je passen en waar jij je beter bij voelt. Zij waarderen jou zoals jij bent en dat geeft een gevoel van vrijheid en oprechte liefde.

Waarom zou jij je blijven aanpassen, om mensen die eigenlijk niet meer bij je passen, niet kwijt te raken? Daarin verlies je echter het belangrijkste en dat is jezelf.

Ze zeggen niet voor niks, het leven begint pas echt bij 40….

Al hoef je geen 40 te zijn om dit allemaal te kunnen ervaren. Ik was zelf 37 dat ik ermee te maken kreeg. Al zie ik nu pas dat ik toen in een midlife fase zat met een heleboel vragen.

Dat ik voor de zoveelste keer in een burn-out zat en het gevoel had “is dit het nou allemaal”?

Ik was hartstikke druk met mijn gezin, de kinderen, werken, mijn relatie, het huishouden, mijn familie en ook mijn sociale leven…. En opeens was ik 37… Ik had het gevoel dat ik werd geleefd, dat er geen tijd voor mijzelf nog ergens was overgebleven. En vroeg me af of ik nou was wie ik graag wilde zijn.

En toen besefte ik dat het leven niet oneindig is. Dat ik al richting de 40 ging… En vroeg ik me af

  • of dat het nou allemaal was.
  • Of dit eigenlijk wel is wat ik wilde.
  • Had ik eigenlijk wel bereikt wat ik wilde bereiken?

Het werd tijd voor mezelf. Ik was klaar met het mezelf maar wegcijferen en andere pleasen. Het werd tijd om mijn leven te gaan doen zoals ik dat wilde.

Deze fase in mijn leven noemen ze dus blijkbaar de midlife fase. Een verzamelnaam voor een fase waarin mensen zitten wanneer ze tussen de 35 en de 55 jaar zitten en veel veranderingen meemaken.

Ik voelde druk dat ik moest presteren en omdat ik dat blijkbaar niet meer kon overzien, raakte ik in een burn-out. De zoveelste. Niet iedereen raakt in deze fase in een burn-out, een boel mensen fietsen er moeiteloos doorheen. We maken deze fase allemaal op onze eigen manier mee.

Ik realiseerde me dus dat mijn leven zomaar half voorbij zou kunnen zijn en vroeg me af of ik mijn dromen van vroeger wel had waargemaakt. Ik had zelf nog net niet de behoefte alles om te gooien en te gaan veranderen. Wat ik wel had, was dat ik het liefste voor alles wat tegen zat weg wilde rennen. Maar ja, wat zou ik daar van leren en zou het dan als sneeuw voor de zon verdwenen zijn?

Ik ben op zoek gegaan naar rust, naar dat wat mij gelukkig maakt en naar vermindering van druk. De druk dat ik van alles moest (van mezelf) en iedereen maar tevreden moest houden.

Ik vond de verbinding terug tussen mijn hoofd, hart en buik en heb de midlife fase geen crisis laten worden maar een fase waarin ik meer leer over mezelf.

Er ontstond beweging en ruimte in mezelf om te groeien. Groeien naar de persoon die ik altijd was en ook zelf wil zijn.

Door te kijken naar mijn waarden, kwaliteiten en talenten is mijn verbinding herstelt.

Kwam er naast beweging en groei ook het bewustzijn van nieuwe inzichten, energie en inspiratie. Daardoor kan ik mij weer focussen op dat wat voor mij belangrijk is, loslaten wat mij steeds klein heeft gehouden en groeien naar mijn versie van mijn mooiste eigen leven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *